Cerita Sambung | Panjebar Semangat

Getih Sri Panggung (5)

AStrea Prima mesat kaya diuber dhemit, nembus Lurung Kusuma Bangsa sing wiwit sela dening umpel-umpelane kendharaan. Nanging arepa sangebut-ngebute wong ya jenenge kendharaan tuwa. Nadyan gas wis diuntir ngepol parandene playune presasat banter bekecot. Mesin nggereng, lakune ngaya. Prapatan Kusuma Bangsa – Wijaya Kusuma ditrajang wani nadyan lampu lalu lintas ngepasi murub abang. Dipapag Toyota Camry ireng meles saka Lurung Ambengan. Sopire njola, midak rem sakayange. Sedhan kinyis-kinyis mandheg jegreg, bane nyeret nyuwara nyicit. Meh wae Daihatsu Xenia ing mburine nubruk bokonge Camry.

Pawongan numpak Astrea Prima sing njalari meh cilakaning liyan iku kaya ora duwe dosa. Bablas ngibrit mengidul tanpa noleh. Sopir Camry ngudhunake kaca lawang. Lanang pidegsa, menganggo stelan safari biru dhongker, rambut cepak. Rai abang mangar-mangar, atine kemropok. Rekane arep ngoyak wong nunggang Astrea Prima sing murang tata. Yen wis kecandhak banjur diantemi ngenggon. Ben kapok, ben ora byayakan. Nanging ndulu sepedha motor reyot sing ngutahake keluk nggembuleng saka kenalpote, kekarepan nguber diwurungake. Keluk kumelun saka kenalpot iku ngganda nyegrak, ambune oli kobong. Sajake pir sekere Astrea kuwi wis lodhok merga kepangan umur.

Klambi safari mikir, tanpa guna gegeran karo pawongan sing ora duwe urus kuwi. Apa maneh yen pawongan mau jebule rada mencleg pikire. Tiwas mbuwang-mbuwang tenaga. Menang ora kondhang kalah kewirangan. Saka mburi keprungu klakson saut-sautan, ngongkon amrih Camry kinclong enggal mbacutake laku. Karo maspadakake Astrea Prima sing wis ilang kesilep kendharaan-kendharaan liyane, sopir stelan safari ngelus dhadha.

“Dhasar wong kenthir, gemblung, sempel!” pisuhe ndrindhil karo ngoper presneleng lan njejak gas alon-alon.

Panah ndhisiki nenggel poke gulu engga butul tekan githok

Astrea kuwuk terus mamprung, lakune zig-zag nyalipi mobil-mobil sing mlaku rendhet krana Lurung Wijaya Kusuma mengidul dalane isih rada padhet. Tekan ratan paju telu, pawongan dhepah nyuda kecepetan. Sengaja golek dalan nyempal kanthi menggok menyang Lurung Pacarkeling. Nuli mecaki sadawane ratan sing sepi remeng-remeng merga lampune dalan padha mlereg tur antarane lampu siji lan sijine jarake adoh. Sakiwa tengene lurung dheretane loji-loji kuna. Saben platarane loji tinanduran wit gedhe ngrembuyung, mahanani swasana sangsaya singup.

Ujaring crita, loji-loji kuwi biyen omah dhinese wong Landa kang makarya dadi pegawe pamong praja Surabaya. Sawise Indonesia mardika engga seprene, loji-loji lawas iku malih dadi omah dhinese pegawe kejaksaan. Sok mengkonowa arang kadhing jeksa sing gelem ngenggoni omah dhines singlu. Pilih manggon omahe dhewe sing peni. Arepa isih jeksa golongan ngisor, nanging omahe racak wis padha mentereng.

Mungkur larikan loji kuna, lakune Astrea Prima ngliwati dalan kenceng sing diapit tembok dhuwur ing sisih kiwa lan tengene. Lebar iku lurunge rada nikung, banjur ngliwati gedhong bongkor kusem ing kiwa dalan. Gedhong iku mujudake kandhange gerbong-gerbong sepur rusak sing pancen wis wayahe pensiun. Katon rungseb ing pandulu awit wesi-wesi ndlujur tilase ril dalah kayu-kayu bantalan sing wis gapuk tumpuk undhung pating slengkrah. Mbokmenawa merga dadi panggonane gerbong-gerbong mangkrag, ratan iku nuli katelah Lurung Gerbong.

Astrea Prima nylingker mlebu gang cilik ing pepete gedhong bongkor. Ing totogane lurung cilik iku ana ………