Srengenge Esuk ing Suropadan (3)

Raden Sarapada noleh marang Pangeran Pujud sajak mundhut tetimbangan. Durung nganti Pangeran Pujud kumecap, Ki Wirapati celathu, “Yen Dhimas Pa­ngeran Pujud kersa ndhahar aturku, luwih becik ora susah bali menyang Ngayog-yakarta.”

“Lho, terus kepriye? Apa panje­nengan kagungan iguh pertikel sing lu­wih becik kanggo tembe mburine putuku Sarapada, kangmas?”

“Ngene dhimas, ing sakiwa tengene Padhepokan Pijahan kene iki isih akeh lemah kang wujud alas blegedhegan. Miturut pamawasku, prayogane sliramu bebadra wae ana kono, mbukak tanah perdikan anyar. Apamaneh lemah ing sa­kiwa tengene papan kene loh, sa­engga subur kang sarwa tinandur.”

“Kadosipun menika pratikel ingkang sae, eyang. Tinimbang wonten ing Nga­yogyakarta kita namung dados kethi­plak­ipun Welandi,” sumelane Raden Sa­rapada.

Krungu ucape putu kinasih sanalika padhang trawangan tyase Pangeran Pu­jud. Atine tinarbuka lan kaya oleh we­wengan kang sasuwene iki durung tau dirasakake.

“Kaya bener ngendikamu Kangmas Bondhan lan sira thole Sarapada. Aku pri­badi wis bosen lan rumangsa isin nyambut gawe sing satenane cengkah karo batinku. Aku wis ora kepengin maneh dadi prajurit sing mung ngoyak kemulayaning pribadi kanthi ngurban­ake bangsa nunggal bumi wutah getih.”

Ki Wirapati dalah Nyi Wirapati bu­ngah banget krungu pratelane Pangeran Pujud.

“Nanging yen aku cumondhok ana kene, banjur kepriye nasibe kadang-ka­dangku sing isih keri ing Ngayogya? Mestine Kangmas Bondhan Lamatan wis uninga menawa wong Landa iku sengit banget yen ana rowange sing kiyanat. Bisa-bisa kadang-kadangku ing kana ditumpes tapis.”

Sawise mikir sedhela, Ki Wirapati aweh panemu, ”Ngene wae, awake dhewe gawe rekadaya kanggo nga­pusi Landa. Bakal dakbiwarakake yen sliramu lan kabeh prajuritmu gugur ing sikile Gunung Andhong kene. Kanthi mengkono kadang-kadangmu sing ana Ngayogya ora bakal dicila­kani Landa. Yen swasanane wis le­rem, kanthi sesidheman kadang-ka­dangmu mau lagi kita boyong mrene. Kepriye dhimas?”

“Prayoga banget kangmas. Saban­jure kepriye?” Pangeran Pujud mite­rang.

“Supaya ora konangan Landa, sli­ramu salina asma sing trep karo be­brayan desa.”

Telung ndina candhake Ki Hangga Patra sapandherek pamitan

Telung ndina candhake Ki Hangga Patra sapandherek pamitan

Pangeran Pujud meneng sedhela karo manggut-manggut. Wusanane dheweke muwus, “Kangmas lan Mbak­yu Wirapati, thole Sarapada da­lah kabeh wae prajurit pandherekku, mara piyarsakna. Wiwit dina iki ora ana maneh jeneng Pangeran Pujud, sing ana Ki Hangga Patra.”

“Hm, asma sing becik. Rak ya kaya mangkono ta, dulur?” ujare Ki Wira­pati njaluk tetimbangane wong-wong sing andher ing papan kono.

”Inggih…leres, sae menika. Trep kalihan kawontenan,” wangsulane war­ga saur manuk.

“Nanging dak jaluk gelema sliramu………

Srengenge Esuk ing Surapadan (2)

Srengenge Esuk ing Surapadan (2)

Cerita Rakyat | Posted by | March 17, 2015

“Menawi mekaten kula nyuwun pamit Ki Wirapati, jalaran selak dipunajeng-ajeng Kakang Martaya, ugi sampun ngantos lampah kula menika kejodh

Sapepake

Srengenge esuk ing Suropadan (1)

Srengenge esuk ing Suropadan (1)

Cerita Rakyat | Posted by | March 10, 2015

Pethite taun 1842.  Awan kuwi sunare sang bagaskara krasa nggatelake geger nalika jaran kang ditumpaki Truna ngambah dalan sapecak nyigar .

Sapepake

Aji Saka (3)

Aji Saka (3)

Cerita Rakyat | Posted by | March 2, 2015

Kacarita Pangeran Daniswara, putra Prabu Dewata Cengkar, banget murina dupi nampa atur palapurane abdi catur kinasih: Begja, Dhaulat, Menawa

Sapepake

Aji Saka (2)

Aji Saka (2)

Cerita Rakyat | Posted by | February 23, 2015

Nuju sawijining dina Prabu Aji Saka leledhang ing Tlaga Mandirda. Ing kono Prabu Aji Saka ngresepi kaendahane tlaga sing diwenehi ...

Sapepake

Page 1 of 3512345...102030...Last »