Jago Kluruk

Ibu Ninik Suwandito, sesasi kepungkur mengeti dina ulang taune kang kaping patangpuluh pitu. Sepuh durung, nanging uga wis ora di­sebut mudha. Diupamakke ubenging srengenge, lagi jam siji awan. Uwis wi­wit gumlewang mangulon, nanging panase isih krasa sumelet. Srawung ka­ro sapa wae kepenak. Kumpul karo pri­yayi sepuh ora katon mudha, kumpul karo wong enom ora katon sepuh. Iku mau keluwihane Bu Ninik kang ora liya ibu kandhungku dhewe kang banget tak bekteni, lan tak sayangi.

“Wis tinggalen, Buk. Kuwi tak tan­dangane. Nek mung nyayur sop wae, aku pinter. Iki wis jam pitu, engko ditinggal Bulik Indarto,” ujarku marang Ibu kang lagi utheg ing pawon.

“Oke, sayang.. mengko aja lali nggo­reng tempe gerit karo gawe sambel lom­bok abang,” wangsulane Ibu saka kamar, salin ngagem clana training biru, warna favorite.

Saben Minggu esuk Ibu ora nate ab­sen tindak menyang Sanggar Senam “Sa­ras Salira” saperlu olahraga senam, be­barengan karo ibu-ibu komplek peru­mahan. Tindake nunut mobil Kijang kagungane Bulik Indarto, wetan omahku.

Yen wis kumpul Ibu padha Ibu ngono kuwi, rasane banjur bali kaya dhek nalika isih mudha. Lali yen kabeh wis padha kagungan “buntut”. Malah, siji-loro ana sing wis peputu. Karena kerep kumpul-kumpul kaya mengkono, njalari penam­pilane Ibu tansah fress. Seger, renyah, sumringah.

Ora kleru yen kanca-kanca SMA-ku biyen padha nyebut Ibuku, Ibu Gaul. Yen ngepasi kanca-kancaku dolan menyang omahku, Ibu ora canggung melu njago­ngi. Wis ngono ibu tansah njaga penam­pilan. Istilah bocah enom-e “jaim” ngono kae.

***

Durung ngendika apa-apa Ibu wis muwun

Durung ngendika apa-apa Ibu wis muwun

Wis seminggu luwih swasana omah­ku beda karo padatan. Ora renyah su­mringah. Kabeh dadi amem. Ora sugih gunem. Luwih-luwih Ibuku. Pasuryane aclum, ketara yen lagi nandhang sungkawa. Wis rolas dina iki Bapak mlebu Rumah Sakit Kasih Abadi. Kelainan jantunge Bapak kam­buh. Keteg jantunge Bapak kadhang ora ter­atur. Lagi wae ram­pung adus, aku nampa telpun saka Ibu ing Rumah Sakit.

“Wuk, kowe karo adhimu Bowo mrene­ya. Penting!”, mung ngono kuwi ngendi­kane Ibu. Telpun age-age ditu­tup.

Siiir… keteging jan­tungku nitir. Tekan Ru­mah Sakit Kasih Abadi, durung mlebu ing pa­vilyun Anggrek, ka­mare opname Bapak, wis keprungu tangise Ibu. Ing sore iku Bapak­ku tinimbalan sowan Gusti Kang Murbeng Dumadi.

Iku mau kedadeyan telung taun ke­pungkur. Kegiatane ibu kang maneka warna bisa……….

Kenthong Muni Pisan

Kenthong Muni Pisan

Cerita Cekak | Posted by | August 15, 2014

Taun pitungpuluhan, Desa Purwanegara, Kecamatan Purwanegara durung klebon listrik, yen bengi isih peteng. Omah-omah mung nganggo lampu teplo

Sapepake

Tinggalane Bapak

Tinggalane Bapak

Cerita Cekak | Posted by | August 12, 2014

Dak etung-etung sedane bapak ki wis rong puluhan taun ke­pungkur. Dumadakan wae aku kok gawang-gawang kelingan dhawuh piwelinge almarhum te

Sapepake

Mobil Dines Biru Tuwa

Mobil Dines Biru Tuwa

Cerita Cekak | Posted by | August 8, 2014

Kabar angin ngenani rotasi ja­batan santer keprungu ing laladan sekretariat pemda. Kabare, jabatan kabid aset dhaerah pe­pak karo fasilita

Sapepake

Tebasan Kotos-kotos

Tebasan Kotos-kotos

Cerita Cekak | Posted by | August 4, 2014

Wektu iki nasibe tebasan pari jan apik. Rega beras lagi mumbul, tebasan ing ting­kat petani isih rada cen­dhek. Diundhaki sithik ...

Sapepake

Page 3 of 3112345...102030...Last »