Kutang Ireng

Saupama aku dadi wong sugih, mbokmenawa klambiku bisa akeh. Kutangku lan CD-ku uga akeh. Ora kaya saiki, klambi sing pantes mung ana telu. Liyane dhaster sing modhele kaya sarung bantal, ora ana potongane. Kutangku uga mung telu, ireng, krem lan putih. Sing putih, wernane wis ora putih maneh, nanging putih tuwa. Ing antarane kutang telu mau, sing wis paling kendho taline, wernane uga wis mbladhus awit asring dienggo, yaiku kutang sing werna ireng. Kutang kasenengane Mas Aris. Sandhalku mung sandhal plastik, tu­kon kaki lima emperane toko mas Pasar Wage, sing wernane nyolok mata. Mura­han. Lha piye, arep tuku sing apik wong dhuwite ora ana. Urip dadi wong mlarat pan­cen rekasa. Sandhang, pangan, papan, sing mujudake kabutuhan pokok wae durung kecukupan. Omah mung ngontrak nang pinggir kali, milih sing murah. Omah kayu ora ana kamar padusane. Adus, um­bah-umbah, apadene bebuwang, kudu menyang kali sing ana buri omah, bareng karo tangga-teparo.

Panggaotane bojoku mung dadi bakul jajanane bocah-bocah cilik lan bocah SD. Jajane cilok, aci sing dicolok. Cara gawene, glepung aci dibanyoni, banjur diwenehi bum­bu sawatara, terus digawe bunder-bunder. Sawise digodhog, wujude kaya bakso cilik-cilik, banjur disunduki lima-lima. Mangane dicampur karo saus apa kecap. Panganan cilok ora mung disenengi bocah cilik-cilik, nanging uga ibune bocah sekolah sing kebener padha ngeterake utawa methuk anake sekolah. Mangkate dodolan wayah esuk, ngungkuli pegawai negeri. Jam nem seprapat wis mangkat numpak sepedha elek, sing boncengane sisih kiwa tengene ana kothakan isi dagangan. Jam setengah pitu kudu wis nang ngarep seko­lahan, ngadhang bocah sing nembe teka nggawa sangu pawewehe wong tuwane. Mulihe mengko mbarengi wayah bocah mulih sekolah.

“Sri nang endi, Nur?” takone bojoku na­lika mulih saka dodolan.

“Biyasa, bubuk!”

Wis kana nusula, numpak ojeg wae ben cepet

Wis kana nusula, numpak ojeg wae ben cepet

“Wah, kebe­neran …”, kandhane bojoku karo nglirik pundhakku. Aku wis ngerti karepe. Angger bojoku weruh ing pundhakku ana tali kutang werna ireng, wis mesthi birahine Mas Aris langsung munggah tekan mbun-mbunan. Dheweke paling seneng yen aku nganggo kutang ireng. Dheweke bakal mblu­dag napsu birahine yen weruh aku nganggo ku­tang ireng. Mula kutang irengku iku sing paling kendho taline, paling longgar ukurane awit paling asring di­enggo. Nganti mbla­dhus. Nanging uga paling disenengi bojoku.

“Kulitmu kuning mru­suh, Nur. Pantes banget yen kowe nganggo kutang sing ireng”, kandhane bojoku saben-saben aku nganggo kutang iki.

“Ora ireng ora putih, angger sampeyan weruh pundhakku njur mesthi kepengin. Wingi rak nembe entuk jatah, ta Mas?”

“Mbuh wingi, mbun mbiyen, wong aku kepengin arep dikapakake?”

Sidane awan iku aku kepeksa………..

Pisan Ji Iki

Pisan Ji Iki

Cerita Cekak | Posted by | June 23, 2014

Priya umur patlikur tau iki dening wong tuwane diwenehi peparab Prakosa. Kanthi pangajap, tem­bung mau bisa nu­mu­si uripe ing tembe. ...

Sapepake

Isih Katon Lintang Kumelip

Isih Katon Lintang Kumelip

Cerita Cekak | Posted by | June 19, 2014

Srawungku karo langganan me­belku saka Australi saya raket, nganti wis ora basan-binasan, cu­kup ngoko. Sairing karo iku, saya santer pita

Sapepake

Layang kanggo Herlambang

Layang kanggo Herlambang

Cerita Cekak | Posted by | June 9, 2014

Her, lagi saiki aku bisa nyritakake bab kahananku. Wektu lan pi­kiranku wis longgar kanggo nu­lis maneka werna lelakone uripku jroning ...

Sapepake

Kaca Mata

Kaca Mata

Cerita Cekak | Posted by | June 4, 2014

Awan kuwi panase sumelet. Mri­pat klemun-klemun ke­mra­myas. Rasane pedhes ke­na sirat-soroting srengenge ke­tiga dawa. Kumelun endhog

Sapepake

Page 3 of 3012345...102030...Last »