Langite Padhang

Bola-bali es-em-es saka Safitri dakwaca. Ana rasa ora percaya. Satemene antarane aku lan Sa­fitri ora nduweni sesambungan mirung­gan kejaba mung winates memitran. Na­nging akeh kanca  alok yen aku mono pa­care Safitri. Suwe-suwe aku ora kepenak karo Safitri, jalaran dheweke wis dijo­dhokake klawan priya pilihane bapak-ibune. Kurang saka sawulan maneh dhe­weke bakal didhaupake. Safitri manut dijo­dhokake jalaran dheweke uga wis te­pung karo calon bojone kuwi.

Krungu kabar Safitri bakal rabi, akeh kanca kang aweh panglipur marang aku. Senajan wis bola-bali dakkandhani yen antarane aku lan Safitri ngono ora duwe rasa apa-apa nanging kanca-kancaku pa­dha ora ngandel.

Jam ing ruwang guru nuduhake angka siji. Bocah-bocah wis padha mulih. Ing ru­wangan kuwi mung kari aku lan saperangan kanca-kanca guru sing lagi nggethu ngoreksi ulangane bocah-bocah. Hawa­ne sumuk. Karo ngenteni lingsire srengenge aku nyicil ngoreksi ulangane bocah-bocah. Ya  nalika ngoreksi kuwi dumadakan ana es-em-es saka Safitri. Surasane cekak aos.

“Mas Pram, minggu iki upama aku nyuwun sampeyan bali menyang Tulungagung kira-kira bisa apa ora? Aku arep ngomong penting banget karo sampeyan.”

Sing ndadekake aku kepikiran, geneya surasane pesen kok kaya ngarep-arep tekaku. Kamangka sasuwene iki yen ana bab sing perlu dirembug cukup liwat es-em-es utawa tel­pun. Aku lan Safitri guru nunggal sekolahan. Nanging wis seminggu iki dheweke ora mulang jalaran nunggu ibune opname. Tanpa Safitri dina-dinaku ing sekolahan iki rinasa sepi merga ora ana kanca sing bisa diajak dhiskusi gayeng.

Aku lan Safitri ngono padha-padha saka Tulungagung. Nali­ka melu tes CPNS aku lan dheweke milih Probolinggo. Ang­gonku milih kutha iki jalaran duwe keyakinan yen kalodhangan kanggo ketampa tes luwih gedhe ketimbang kabupaten liyane. Jebul bener, aku lan Safitri padha-padha diangkat dadi guru tur dibenum ing sekolahan sing padha.

“Ya Dhik, minggu iki pancen aku arep bali menyang Tu­lungagung jalaran ngepasi nyewu sedane simbah. Ana apa ta sajak wigati banget?” aku mbalesi es-em-es.

“Wis, ta Mas! Mengko wae yen wis tekan Tulungagung bakal dakjlentrehake kabeh lelakonku iki marang sampeyan,” Safitri mbalesi ora gantalan suwe karo es-em-esku.

Safitri ora kuwat nerusake critane

Safitri ora kuwat nerusake critane

etu esuk aku sida menyang terminal. Dakniyati budhal esuk kanthi pangajab amrih tekan Tulungagung ora kesoren. Dina kuwi sadurung menyang Tulungagung aku nduwe janji menyang Surabaya dhisik saperlu njupuk pesenan buku me­nyang kancaku. Sawise entuk bis tujuwan Surabaya aku age-age munggah. Rong jam setengah candhake aku wis teka ing kutha Surabaya. Ing Terminal Purabaya kancaku wis ma­pag tekaku. Sawise menehake pesenan buku  mau aku diajak leren sauntara ing kantin terminal.

Ya nalika ing kantin kuwi kancaku kang arane Purnomo crita ngenani lelakone Safitri. Pancen antarane aku, Purnomo lan Safitri kekancan raket banget wiwit kawitan kuliyah nganti dina iki. Saka critane Purnomo mau aku dadi……………

Kersane kang Gawe Lakon

Kersane kang Gawe Lakon

Cerita Cekak | Posted by | February 23, 2015

Sing jeneng ditampik prawan, aku iki jan apal banget. Yen ora kleru, kaping pitu aku  ngalami ditampik prawan ayu. Sing ...

Sapepake

Dhukun Karimun

Dhukun Karimun

Cerita Cekak | Posted by | February 16, 2015

Lurah Wongso sajak kurang rena nalika weruh para perangkat desa an­dha­hane padha ngrasani Mbah Dhukun Karimun ing selane nyam­but gawe .

Sapepake

Elegi Randha Lola

Elegi Randha Lola

Cerita Cekak | Posted by | February 6, 2015

Keri-keri iki Larsih ke­temu lang­ganan anyar kang kawetu rem­buge kepengin ngajak omah-omah. ”Mas Kukuh ngerti ta, nek aku iki wong

Sapepake

Prabaretna

Prabaretna

Cerita Cekak | Posted by | February 3, 2015

Tak sawang saka pucuk rambut nganti pucuk sikil tansaya ayu nengsemake. Prabaretna, guru lese  Lita, ponakanku. Dedege dhuwur, pakulitan ny

Sapepake

Page 1 of 3412345...102030...Last »