Minggat

Priyayi sepuh sak ora-orane sak yuswane ibuku yen mireng tembung kaya ngono iku, mbokmenawa gawe ati kekes. Apa maneh yen kanggone wong kang wis mbangun bale wisma. Nanging kanggoku kok ora ya! Tumindak kaya ngono iku kok ora apa-apa lan sah-sah wae, yen dirasa anggone bebrayan iku ora tentrem utawa digawe cuwa. Jare Marita, kanca kuliyahku, sing omong kaya ngono mau wonge lagi stress, merga cara mikir kaya mengkono iku dudu cara mikire wanita tama. Kang nduweni jejibahan jejege balewisma. Ora pantes tinulad!

Ora mung Marita sing omong kaya ngono iku. Mbak Win, nalika dicritani-malah melu mbenerake omongane Ma­rita. Ngo­monge sangsaya ndadra. Ora fokus karo temane. Neng weteng marahi mules.

“Kowe iku mbesuk pengin neng su­warga apa nraka?” pitakone Mbak Win karo nglempiti popoke Saskia. “Kurange apa ta Dhik Bram iku? Nggantheng oleh, sugih oleh, pinter uga oleh. Sing mbok goleki iku priya sing kaya apa? Sing ke­pri­ye? Eling, ing ndonya iku ora ana wong kang sampurna. Wis saiki baliya. Mesak­ake Dhik Bram yen nyipati kowe ora neng omah.”

“Mbak Win ngusir aku?”

“Kok ngusir iku ora. Aku mung ora ke­pengin kowe dadi wadon kang dura­ka….”

Bla…bla…bla…! Ah, bosen! Ora ba­pak, ora ibu, ora mbakyu ipe, kabeh pa­dha ceramah. Isine padha. Ngandhani aku. Kok kaya tumindake iku wis bener-benera dhewe. Nanging, senajan kaya mangkono aku luwih seneng mrene ti­nimbang neng nggone wong tuwaku. Sak crewet-crewete Mbak Win, isih tetep mbelani aku. Mbak Win isih gelem ngru­ngok­ake omonganku. Dheweke gelem ngu­wongake aku. Ora tau meksa. Kabeh tumin­dakku mbuh ala mbuh apik, dijarke. Lagi ge­lem aruh-aruh yen tu­mindakku iku mbeba­yani utawa ora pantes dinulu. Aku ngrasa ten­trem yen neng kene.

Uwis bola-bali, intine padha, aku mung kanggo pelarian

Uwis bola-bali, intine padha, aku mung kanggo pelarian

Yen aku nyang wong tuwaku, rak ya malah cila­ka. Aku emoh yen sirah iki kena tempilingane bapak kaya wingi. Mung merga aku lu­nga tanpa pamit. Te­kan saiki, larane ora bisa ilang. Tempiling­ane bapak dadi tatu neng njero atiku. Saje­ge urip, aku ora nate, cilik dijambak ram­butku gedhene ditem­pilingi. Ora! Bapakku ora nate tumindak kaya ngono iku.

Bapak tansah tresna karo putra-pu­trane. Yen salah mung dipenthelengi. Cukup dipenthelengi. Sa­na­jan aku tetep gawe sa­lah. Nanging iki ora. Sak su­wene aku omah-omah karo Mas Bramantya prasa­sat aku sing salah. Kabeh sing elek tumiba neng aku. Kabeh padha ngalem­bana mas Bram. Sapa ngira yen Mas Bram iku serigala ber­bulu domba. Hayo… apa iku tegese!

Anggonku serik setengah mati karo Mas Bram, ana alesane. Mbiyen nalika aku isih kelas 2 SMA, tresnaku ditulak men­tah-men­tah. Jare aku dudu………

Ngesir Prawane Kena Randhane

Ngesir Prawane Kena Randhane

Cerita Cekak | Posted by | July 4, 2014

Anggonku kekancan karo Anti wiwit SMA. Wiwit kelas siji lungguhku tansah ana mburine. Sejatine pancen tak jarag, aku mbudidaya supaya ...

Sapepake

Kutang Ireng

Kutang Ireng

Cerita Cekak | Posted by | June 30, 2014

Saupama aku dadi wong sugih, mbokmenawa klambiku bisa akeh. Kutangku lan CD-ku uga akeh. Ora kaya saiki, klambi sing pantes ...

Sapepake

Pisan Ji Iki

Pisan Ji Iki

Cerita Cekak | Posted by | June 23, 2014

Priya umur patlikur tau iki dening wong tuwane diwenehi peparab Prakosa. Kanthi pangajap, tem­bung mau bisa nu­mu­si uripe ing tembe. ...

Sapepake

Isih Katon Lintang Kumelip

Isih Katon Lintang Kumelip

Cerita Cekak | Posted by | June 19, 2014

Srawungku karo langganan me­belku saka Australi saya raket, nganti wis ora basan-binasan, cu­kup ngoko. Sairing karo iku, saya santer pita

Sapepake

Page 1 of 2812345...1020...Last »