Manungsa Singa

Muga-muga wae Mbah Singa ana. Yen omahe suwung rak tanpa guna anggonku nempuh lelaku pitung ndina suwene iki,” nom-noman iku gumremeng dhewe.

Ngarepake sore ing gunung kapur pesisir Segara Kidul, mripate nom-noman iku gilar-gilar. Praupane sumringah. Cang­kem guwa wis katon ing kadohan, ngeblak pindha singa ngisis siyung. Nom-noman iku ngrikatake jangkahe sajak selak ora sranta. Setengah mlayu dheweke bablas manjing cangkem guwa sing wingit.

“Aumm…!”

Swara pambaung iku njalari sikile sing dhasare wis kesel dadi sangsaya theklok. Awak ngowel. Ora krasa anggane gume­brug menyang jrambah guwa. Nalika angin midid tumiyup, dheweke bablas sujud tanpa isan-isin.

“Heh  manungsa, perlu apa kowe mre­ne?” tanpa dingerteni asale ujug-ujug ble­ger gedhe dhuwur wis ngadeg ana sanga­repe. Mripate mencorong kaya mata singa ing wayah bengi. Nalika bleger iku kume­cap, katon untune isih gudras getih. Em­buh mentas mbadhog apa. Ing samburine bleger manungsa iku ana singa loro nje­rum klawan sikep waspada.

“Ak…ak, aku pengin ketemu Mbah… Mbah Singa. Aku pengin meguru marang dheweke,” grothal-grathul pangucape.

Wewujudan angker iku maspadakake nom-noman sing sujud sumuyud. Anggone njingglengi kaya nyawang barang antik sing larang regane. Bathuke nom-noman iku di­elus-elus, diepuk-epuk bahune. Karo jeng­keng, gegere nom-noman iku dide­mek, die­lus-elus. Ora suwe banjur ngadeg maneh.

“Mbah Singa sing kok goleki wis ana ngarepmu! Apa mung semene wae pepe­nginanmu dadi muridku? Geneya bathukmu ora kok pepetake lemah?”

Nom-noman iku kaget, age-age ngudhunake sirah­e engga bathuke tumem­plek lemah.

Aum, Simbok, Simbah, Ranti geneya kowe ninggalake aku

Aum, Simbok, Simbah, Ranti geneya kowe ninggalake aku

“Ngadega! Kowe wis res­mi dadi muridku. Sapa jenengmu?”

“Maturnuwun. Jeneng­ku Gembong.”

Gembong  gumbira. Je­bul syarat dadi muride Mbah Singa ora angel kaya sing dibayangake saduru­nge. Singa loro sing tutwuri Mbah Singa ndilati awake Gembong sakojur, sajak ma­ngayubagya tekane se­dulur anyar.

“Gembong, coba critak­na! Geneye kowe pengin dadi muridku lan saka ngen­di kowe weruh papan dunungku iki?”

“Saka layang tinggalane bapakku sing kesimpen primpen lan kanthi ora se­ngaja daktemokake. Aku di­enyek lan dipulasara warga kampung. Aku ngigit-igit. Pakartine wong-wong kuwi kudu dak­wales kanthi luwih kejem. Mula dakre­wangi ninggalake simbok lan simbah­ku mung beteke pengin nyecep ngelmumu kanggo males ukum.”

“Kowe ngigit-igit? Kaya ngapa pakartine wong-wong kuwi engga njalari kowe nyimpen kesumat sing ngobong dhadha?”

“Aku nresnani kenya ing kampungku. Dheweke kuwi anake……..

Tatal Kijing Kayu

Tatal Kijing Kayu

Alaming Lelembut | Posted by | February 23, 2015

Wong yen katrima uripe, salaku-jantrane prasasat sarwa-sarwi kabeneran. Ratmaji kuwi biyen-biyene bakul bakso ideran. Wiwit bakda asar nyuru

Sapepake

Mantenan Nyalawadi

Mantenan Nyalawadi

Alaming Lelembut | Posted by | February 16, 2015

Aku sawijining pawongan sing ora genah. Pakaryanku mbegal, ngrampog lan ngecu. Aku duwe klompok begal peng-pengan. Kudune aku wis sugih ...

Sapepake

Lampor

Lampor

Alaming Lelembut | Posted by | February 6, 2015

Kali Winanga utawa kaprah disebut Kali Nanga ngono wae, sawijining kali ora pati gedhe kang nyigar kutha Yogyakarta iring kulon. ...

Sapepake

Pesanggrahan

Pesanggrahan

Alaming Lelembut | Posted by | February 3, 2015

Rampung sholat maghrib, Wardaya banjur tata-tata arep ninggalake papan anggone nyambut gawe. Tas cilik isi salin wis digandhulake setang sep

Sapepake

Page 1 of 3412345...102030...Last »