Kembang Semboja Kuning

Inez mung bisa ndhingkluk tanpa kumecap. Tangise sangsaya seru.

“Nez, sawangen aku,” kandhane Mar­sono sinambi nyekel pipine Inez sing isih ndleweran luh anget. “Aku tresna kowe Nez. Rampung kuliyah, kowe enggal dak­lamar.”

Inez tumenga nyawang Marsono. “Aku uga tresna kowe mas. Tresnaku mung kang­go kowe. Nanging….,” Inez ora bisa mbacutake ukarane.

“Nanging geneya Nez?” pandhesege Marsono.

“Nanging talining asmara sing wis karonce iki kudu dipedhot tekan semene mas,” ujare Inez sesenggrukan .”Kowe du­rung ngerti sing sabenere mas. Aku seja­tine…” Inez ora mbacutake tembunge, nuli ngruket Marsono. Lelorone ora kume­cap. Swasana tintrim. Sing keprungu mung swara tangise Inez sing sangsaya alon.

“Mas, aku kudu bali. Sesuk bengi aku mrene maneh. Aku tansah kangen kowe mas,” ujare Inez. Marsono manthuk tanpa greget. Praupane Inez disawang kanthi sih katresnan. Praupan kuwi katon tambah ayu, nanging pucet kaya kapuk.

Kaya wengi sakdurunge, Inez nuli bali numpak dhokar sing embuh saka ngendi asale. Lan ora  suwe mesthi tumuli musna saka panyawang. Marsono enggal mlebu omah lan mapan turu. Dheweke ngajap bisa ngimpi langen asmara karo Inez maneh.

Dina-dina candhake lumaku kaya adate. Saben bengi Inez tansah teka ing kiose Marsono. Ora ana pawongan sing ngaru-biru sesambungane Inez lan Marso­no kaya sing uwis. Ing sisih liya, usahane Marsono tansaya ngrembaka.

Nganti sawjining esuk, Marsono dipa­rani Pak RT panggonane dagang kembang. Miturut Pak RT, wis sawetara dina iki wong kampung girap-girap yen mbeneri mlaku liwat ngarep kiose Marsono. “Ana warga sing lapur, saben wengi ing kios­mu iki ana memedine mas,” ujare Pak RT.

“Memedi napa? Nuwun sewu nggih pak, kula sing manggon teng ngriki mawon mboten sume­rep napa-napa. Lha yen teng ngriki enten memedine kula rak nggih pun keplajeng wingi-wingi.”

 

Kowe durung ngerti sakabehe mas

Kowe durung ngerti sakabehe mas

“Lha aku dadi bingung saiki. Warga kene crita ana memedi, nanging kowe crita ora ana apa-apa,” ujare Pak RT.

“Kula sujana mbok menawi niki pokal gawene saingan bisnis kula pak. Mboten remen yen bis­nis kula ngrembaka, lajeng damel isu mboten nggenah, amrih pe­langgan mboten tumbas dagang­an kula.”

“Ya ya, bisa uga mangkono. Donyane bisnis kuwi kalamangsa pancen nganggo main sikat, main embat, lan main kayu kok. Ya wis nek ngono. Mengko yen ketemu warga dakomongake apa anane amrih ora salah paham,” kandhane pak RT karo pamitan.

Dina-dina candhake Inez sregep dolan menyang kiose Marsono. Malah ora wi­gah-wigih dheweke ngrewangi Marsono ngrumat tanduran. Kalamangsa melu nyi­rami lan ndhedher winih. Nanging aloking akeh tambah santer, yen kiose Marsono di­tunggoni badan alus. “Wong kasunyatane ora ana apa-apa. Kuwi rak mung swarane wong sing meri lan ora duwe prestasi,” batine Marsono grundelan.

Satemene ati cilike Marsono wiwit go­reh, sumelang warta sing sumebar kuwi ba­kal….

Kembang Semboja Kuning

Kembang Semboja Kuning

Alaming Lelembut | Posted by | October 20, 2014

Marsono sawijining nom-noman sing bisa kanggo tuladha tumrap generasi enom liyane. Sanadyan isih sengkut ngangsu kawruh ing pawiyatan luhur

Sapepake

Tumbal Kapitan

Tumbal Kapitan

Alaming Lelembut | Posted by | October 13, 2014

Wengine wis nyedhaki punjere nalika Winarsih nglilir merga kebelet pipis. Sing lanang di­ungak, jebul wis keturon ana ngarep tivi. Bal-bala

Sapepake

Dhemit Cungkup Mantu

Dhemit Cungkup Mantu

Alaming Lelembut | Posted by | October 10, 2014

Jeneng asline Joko Karim,nanging sok diparabi Joko Tarub. Awit kejaba nyandhang status minangka pegawe negri,dheweke uga duwe ubetan nyewaka

Sapepake

Zombie

Zombie

Alaming Lelembut | Posted by | October 3, 2014

“Camera wis siap, Rob?” pitakone Draco. “Siyap bos, right away,” jawabe Robert karo ngacungake jempole. Arloji nuduhake angka

Sapepake

Page 1 of 3112345...102030...Last »