Disraya Dhemit

Lho, pacul karo capingku ana ngendi?” batine Barjo. Saelinge Barjo, caping lan pacule mau diseleh pojok kedhokan sawah sing dina kuwi lagi digarap. Dheweke durung lali yen anggone mangkat menyang sawah udakara jam telu sore mau karo mikul pacul lan kekudhung caping. Leren ngga­rap kedhokan, capinge dicantholake doran. “Apa kira-kira dicangking bali Marjan ya?”

Barjo ndumuk Marjan awit sing paling cedhak karo sawahe ya mung sawahe Marjan. Apamaneh nalika arep ditinggal mau Marjan lagi ngilekake banyu. Sate­mene ana wong liya sing uga mbeneri ngga­rap sawah, nanging jarake adoh, mo­kal yen kober ngopeni pacul dalah capinge Barjo. Sing rada digumuni Barjo, yagene mung ditinggal menyang omahe warga ing  sabrange sawah sedhela wae pacul lan capinge kesusu dicangking bali dening Marjan?

”Engko gek digawa uwong. Ning apa iya atase pacul wis gowang wae kok dicolong?”

Barjo bingung. Arep takon, ya takon sapa, jer wancine wis manjing surup. Neng sawah kono wis ora ana uwong siji-sijia. Apa dheweke sing lali nyeleh? Kanggo mbalekake pangeling-elinge, Barjo lungguh ana galengan pojok kedhokan. Saelinge Barjo, nalika lagi ngaso saka anggone macul mau, dhewe­ke lungguh ana papan kuwi. Ora ngerti sangkan-parane dumadakan ana bocah cilik ote-ote nangis ngguguk ana san­dhinge. Barjo njumbul.

”Sapa jenengmu, Le?” pitakone Barjo.

”Jenengku Narpa, Lik Barjo.”

Barjo kaget, teka bocah iku wis weruh jenenge.

”Omahmu, ngendi?” ta­ko­ne Barjo maneh.

”Omahku lor kono, Lik.”

”Yagene kowe nangis?”

”Aku lagi kesusahan, Lik!”

 Jenengku, Narpa, Lik Barjo

Jenengku, Narpa, Lik Barjo

”Susah geneya?”

”Tanggaku sabendina mung padudon, nganti aku risih. Karepku ngono arep gawe lerem, jebul aku ma­lah disrengeni nganggo dipi­suhi barang. Jarene aku iki asu. Tulung Lik, wong-wong kae pisahen, timbang saya ndadra anggone bengke­rengan!”

”Ngene wae, lapura RT dimen dirampungi perkara­ne,” pamrayogane Barjo.

”Pak RT ora keconggah, wong malah arep dibacok yen kumawani misah.”

”Lho, kok galak banget tanggamu kuwi?”

”Iya, je, Lik! Mula tulung pisahen, mbokmenawa yen karo sampeyan njur luluh atine,” bocah iku ngrerepa.

”Lha wong RT wae ora digape apa­ma­neh aku. Rak ya malah dibacok pisan?”

“Wis ta Lik, pokoke, sampeyan kudu melu aku, mrana! Aku yakin mengko yen ana sampeyan anggone padu bakal leren.”

”Mengko dhisik,  kowe kuwi anake sapa?”

”Ora penting sapa bapak lan simbok­ku. Sing wigati enggal pisahen sing padha gelut kae!”

”Jan-jane perkarane apa ta kok……..

Ula Siluman

Ula Siluman

Alaming Lelembut | Posted by | December 15, 2014

Kanggone Darmawan, melek bengi kuwi wis dadi pakulinan. Adate yen mapan turu mesthi sa­ndhuwure jam rolas. Yen durung ngan­­cik tengah ..

Sapepake

Manuk Kutut Ngrejekeni

Manuk Kutut Ngrejekeni

Alaming Lelembut | Posted by | December 8, 2014

“Rasah dipikir jero, Jum. Ngimpi mono mung kembange wong turu. Karo maneh, kawit biyen saben bengi kowe rak ya ngimpi ...

Sapepake

Thuyul Ngempeng

Thuyul Ngempeng

Alaming Lelembut | Posted by | December 1, 2014

Kedadeyan iki wis lumaku saben dina nganti seprene. Bulik Inem (singlon) pakulitane ireng, ning nduweni rupa manis. Pawakan weweg, rambute .

Sapepake

Mbah Lamin

Mbah Lamin

Alaming Lelembut | Posted by | November 24, 2014

Wayahe ngarepake surup. Sunare srengenge wis katon remu-remu anguk-anguk pe­renge Gunung Muria sisih kulon, umpetan ing sela-selane godhong

Sapepake

Page 1 of 3312345...102030...Last »