Jaranan Tengah Wengi

Jono ndhepipil ijen ana pojok pos  kamling. Bengi iki dheweke entuk giliran jaga. Kancane, Doweh lan Bogel, durung ketok irunge. So­re mau udan kaya diperes, sakiki mung kari riwis-riwis wae. Langite isih katon pe­teng, bola-bali thathit gumebyar. Mripate nyawang ngiwa nengen … sepi… ora ana wong setugel-tugela. Batine nggrundel, mangkel, yagene tekan sak yahmene kan­ca-kancane padha durung teka. Arep bali aras-arasen, merga mesthi katisen. Yen panggah neng kene … iya yen mengko kan­ca­ne dha mrene, yen ora apa ora ko­jur? Sidane dheweke mbenakake sarunge nggo ngrukubi awak. Hawane adhem nganti kaya tekan balung, pantes wae yen wong-wong desa padha pilih turu neng ngomahe dhewe-dhewe.

Tangane Jono ngrogoh sak klambi sa­perlu njupuk udut. Pamrihe kena nggo nulak hawa atis sinambi ngenteni kancane. Ra let suwe Doweh teka, tangan tengen nggawa senter gedhe lan sing kiwa nggawa buntelan plastik ireng.

“Wis suwi ta kang kowe mau…” pita­kone sing lagi teka.

“Wis…!” wangsulane rada sengit.

“Ana apa ta….. ana wong lagi teka kok pecuca-pecucu…” pitakone Doweh karo nyu­med udute.

“Ora…. sapa sing mecucu….” wangsul­ane cekak

“Pa mau ra pamitan karo sing nek omah..?

“Wis ra sah caturan… kowe mau ra mam­pir mae Bogel ta…?” pitakone Jono

“Mampir dhilut … jare engko ndang nyusul … arep pamit sik karo bojone…” wang­sulane Doweh karo nyawang pega sing metu teka lam­bene.

“Pokok ra keturon ae….” wangsulane Jo­no karo mbenakake lungguhe.

“Ki lho kang enek pohung goreng… mum­pung isih anget.. kenek nggo ganjel we­teng,”

Doweh ngulungake buntelan plastik ireng marang Jono. Enggal bae Jono mbukak bun­telan mau.

“Wah… lumayan ki  .. pohung lehmu nyo­long ngendi iki…?” pitakone Jono sakena­ne, sinambi nyokot po­hung goreng.

Tangan kiwane kemlawe, rasane awake Jono sakanca kaya diuncalake

Tangan kiwane kemlawe, rasane awake Jono sakanca kaya diuncalake

“Ambumu… ki po­hung mahku dhewe kang…. sembrana… nyolong ki dosa… nger­ti.!”

“Ya lek weruh…” wangsulane Jono entheng.

“Lambemu… doyan pa barang colo­ngan…..?”

“Moh….”

Wong loro bali meneng. Kenthongan bale desa ditabuh ping sepuluh, ning kaha­nane desa kaya wis liwat tengah wengi. Tintrim, sepi…

“Jan-jane isih sore ta ki mau…..” Jono guneman dhewe.

“Iya…” wangsulane Doweh sajak aras-arasen.

“Mubeng pa ra ki engko…?” pitakone Jono

“Karuwane kang …yen ngene terus ya turu kene wae…lha witikna dalane jem­breg,” Doweh menehi iguh pretikel

“Iya…ning yen weruh pak lurah aku sungkan…” Jono mangsuli.

Saka kadohan keprungu  suwara wong lagi………….

Jam 12

Jam 12

Alaming Lelembut | Posted by | July 15, 2014

Disebut papan wisata pancen wis pas lan bener. Kejaba hawane cu­kup adhem ora pati njekut, sesawangan pegunungane isih asri lan ...

Sapepake

Dhemit Wit Maoni

Dhemit Wit Maoni

Alaming Lelembut | Posted by | July 7, 2014

Lulus SMP taun 1965, Sasmita ke­pengin nerusake sekolah ana ing Semarang. Kaya umume bocah sekolah kang nembe lulus ujian, karo ...

Sapepake

Bunker Nippon

Alaming Lelembut | Posted by | July 4, 2014

Nalika ngancik tengahe taun 1942, pasukan Jepang wiwit mlebu menyang Nusantara.  Pasukan Nippon kasebut du­we jargon 3A kanggo nuduhake ye

Sapepake

Telepon Nyalawadi

Telepon Nyalawadi

Alaming Lelembut | Posted by | June 30, 2014

Mbok Kasan mono manggon ana sak kidule kompleks pe­makaman umum Wisma Pralaya wis puluhan tahun lawa­se. Wiwit manten anyar nganti ...

Sapepake

Page 1 of 2812345...1020...Last »