Impen Nyalawadi

Mbahku, Taebrani sekalihan, klebu wong kang diajeni ing Desa Wanayasa. Ana sing nga­rani mbah kakung lan mbah putriku kuwi paraga sekti lan waskitha. Nanging kang arep dakcritakake ngenani simbahku mau mung sethithik wae.

Ujare warga Wanayasa, simbahku sekalihan iku becik bebudene. Jroning ngrampungake perkara ajeg ngugemi sesanti nglurug tanpa bala, menang tan­pa ngasorake. Tau ana uwong kang ngun­damana mbah putriku entek nga­mek kurang golek. Mbah putri mung mendel, sakecap wae ora wangsulan. Nganti wong mau bosen dhewe anggone muring-muring banjur mulih.

Anehe, nalika wis tekan omah, wong mau sambat dhadhane krasa lara nun­jem tekan kecer ati. Dheweke nelangsa, kumudu  nangis ngglolo kaya dene wong kang nggrantes merga mentas diweleh-welehake. Kaya-kaya apa sing ditindak­ake wong mau marang mbah putriku mbalik tumama marang awake dhewe. Isih akeh maneh kedadeyan ora tinemu nalar kang ndadekake warga Wanayasa lan sakiwa tengene sangsaya ngajeni marang mbahku sakeloron.

Nuju sawijining bengi, mbah putriku ngimpi ditekani nini-nini. Tekane nini-nini mau saperlu nitipake buntelan sing ora kinawruhan isine. Nini-nini mau mekas yen wis mulih saka anggone lunga, ba­rang sing dititipake mau arep dijupuk maneh.

Tumrap wong biyasa, impen kang kaya mangkono mau mbokmenawa dianggep lumrah wae. Nanging bareng ora let suwe anake wadon mbarep (ya ibuku) lara nemen, mbahku wiwit mikir-mikir. Apa kira-kira ana gandheng cenenge karo impen kasebut?

Larane ibuku, sing asmane Rumyati, mung panas biyasa, ning ora waras-waras. Bareng nganti luwih saka sesasi tetep durung mari, awake ibu malih kuru. Malah yen ana wong ngajak ngomong kudu dibolan-baleni merga pangrungone suda. Sakehing tamba wis dicoba, nanging ora ana asile. Bebasan madal salwiring usada.

Mbah kakung banjur nyebul kupinge ibuku

Mbah kakung banjur nyebul kupinge ibuku

Saking sedhihe ngrasakake ge­rahe ibu, mbah putri  nganti nibak­ake prasapa utawa nadzar. Lire yen ibu bisa waras, panjenengane bakal ngemis. Kamangka kulawargane mbahku kuwi kalebu wong duwe. Tegalane amba lan mapan ana pi­rang-pirang enggon. Yen dhong pa­nen jagung, tangga-teparo diun­dang kon ngrewangi jamblang, di­bengketi, ditaleni banjur dideleh neng paga. Ibuku ngerti ing antara­ne wong sing rerewang iku siji loro ngumpetake jagung enom ing ja­rite. Kamangka ora-a ndadak nyo­long-nyolong, mengkone ya mesthi diparingi sekarung dening simbah putri. Ning dhasar wong srakah, ya isih kurang wae. Senajan mbahku uga ngerti, na­nging panjenengane mung mendel wae.

Ngancik telung wulan anggone ibuku gerah, mbah kakung ngrapal donga-donga mujarobat ditunggoni anak-anak liyane. Ibuku duwe kakang loro, dadi ibu­ku mono kepetung anak wadon mbarep. Bar iku nembe anak nomer papat lan li­ma, uga lanang. Banjur kang pungka­san loro, wadon kabeh.

Salebare ngrapal donga puja mantra, mbah kakung banjur……….

Kalap

Kalap

Alaming Lelembut | Posted by | March 17, 2015

D hasar isih penganten anyar, guyup-rukune bebasan mimi lan mintuna. Muksin bagus, guru madrasah. Wondene Umi rupane manis. Klop. Nanging d

Sapepake

Mobil Tilas Kacilakan

Mobil Tilas Kacilakan

Alaming Lelembut | Posted by | March 10, 2015

Setu sore kuwi mbokmenawa dadi dina kang nyenenake tumrap Su­dar­manto. Awit ing plataran omahe ana Kijang Grand Extra werna biru ...

Sapepake

Manungsa Singa

Manungsa Singa

Alaming Lelembut | Posted by | March 2, 2015

“Muga-muga wae Mbah Singa ana. Yen omahe suwung rak tanpa guna anggonku nempuh lelaku pitung ndina suwene iki,” nom-noman iku ...

Sapepake

Tatal Kijing Kayu

Tatal Kijing Kayu

Alaming Lelembut | Posted by | February 23, 2015

Wong yen katrima uripe, salaku-jantrane prasasat sarwa-sarwi kabeneran. Ratmaji kuwi biyen-biyene bakul bakso ideran. Wiwit bakda asar nyuru

Sapepake

Page 1 of 3512345...102030...Last »