Mbah Lamin

Wayahe ngarepake surup. Sunare srengenge wis katon remu-remu anguk-anguk pe­renge Gunung Muria sisih kulon, umpetan ing sela-selane godhong trembesi lan mahoni sing ngrembuyung. Swarane manuk iberan pating cruwet kekiteran  ngrenggani langit sing lagi timbreng kesaput mendhung tipis.

Sedina sewengi udane nggrenjih tanpa leren, udan salah mangsa. Jane mono yen manut petungan aboge tiba mangsa ketiga dawa.  Nanging ing jaman saiki etungan pranata mangsa ora bisa kanggo cekelan.

Kaya sore kuwi srengenge lagi men­cungul sedhela wis angslup maneh ke­gawa lakune wektu sing nggremet tanpa rinasa. Dalan sidhatan ngarah Desa Ketanen krasa mamring tanpa sabawa, isih ketambahan tumiyupe angin mahanani awak dadi kekes.

Mangka biyasane saben wayah sore cakruk ing poncodane dalan sidhatan kuwi ora kendhat nggo ampiran sarta dadi nggon kumpule nom-noman kiwa tengen desa kono. Para nom-noman sing duwe sepedha motor dadi tukang ojeg, sing ora duwe kendharaan trima dadi buruh adol bau. Sing pinter omong adol abab dadi makelar bata ngiras melu bongkar muat bata saka Ketanen sing disetorake marang juragan Sunarso.

Cakruk pinggir ratan sidhatan kuwi  fungsine dhobel. Yen wayah awan sok di­enggo leren para bakul sing mulih blanja saka Pasar Trakil mesisan ngeluk boyok. Ana sing nganti bablas keturon, merga cakruk kuwi manggon sangisore wit ran­dhu alas sing edhum.

Yen sore cakruk iku dadi pangkalan ojeg. Ngadhang wong-wong sing mentas mulih lelungan. Lan yen wayah bengi kang­go jaga supaya kampunge ora klebon durjana. Lampune ca­kruk mung  teplok isi lenga patra. Ora mokal yen swasanene mung remeng-remeng.

Sepi kok pak, nembe kepayon lare sekolah gangsal piring

Sepi kok pak, nembe kepayon lare sekolah gangsal piring

Samijan bakul mie kopyok angluh. Nadyan wis ngubengi desa nga­desa, ewasemono dagangane durung ke­payon. Wiwit saka Pa­sar Trangkil mubeng tekan Ketanen, terus mlaku nganti Pasucen lan leren ing cakruk lagi kepayon limang piring. Kuwi wae sing nukoni bocah-bocah sekolah sing arep mulih sinam­bi ngenteni angkot ju­rusan Tayu. Tukune nda­dak ngenyang lan jalukane nrithik.

“Saporsi pinten Pak?!” pitakone salah sijine bocah sekolah sing sragame mawa emblem.

“Limang ewu Gus!” semaure Samijan.

“Sekawan ewu nggih? Damelaken gangsal piring!” kanca liyane nganyang karo ngrogoh kanthong clana.

Samijan kepeksa ngedoli. Wis ben, ti­nimbang ora kepayon, ngono batine. Idhep- idhep………….

Apes

Apes

Alaming Lelembut | Posted by | November 14, 2014

Sunoto asale saka Wonogiri. Wis sawetara taun dheweke bara menyang Sukorejo, Kabupaten Kendal. Wiwit jaka nganti saiki wis duwe anak ...

Sapepake

Wit Kepuh

Wit Kepuh

Alaming Lelembut | Posted by | November 3, 2014

Embuh piye critane mbiyen dene wit kepuh ngarep perumahan kuwi diarani angker. Pancen yen disawang wite gedhe banget, luwih saka ...

Sapepake

Ledhek Sendhang Maibit

Ledhek Sendhang Maibit

Alaming Lelembut | Posted by | October 28, 2014

“Ji,  ra ndelok tandhakan?” “Aku kok ora krungu. Sapa sing nanggap?” “Krunguku ya saka wong-wong liwat pasar kae kok, Ji. J

Sapepake

Kembang Semboja Kuning

Kembang Semboja Kuning

Alaming Lelembut | Posted by | October 24, 2014

Inez mung bisa ndhingkluk tanpa kumecap. Tangise sangsaya seru. “Nez, sawangen aku,” kandhane Mar­sono sinambi nyekel pipine Inez si

Sapepake

Page 1 of 3212345...102030...Last »