Bango lan Anak Kanguru

Esuk  iku, katon  Bango Thonthong ngadeg nganggo sikil siji.  Sajake dheweke lagi sedhih, katitik saka praene kang suntrut. Matane nyawang sesa­wa­ngan pesisir kang saiki katon ireng thun­theng. Irenge pesisir iku ora liya merga kutahan lenga saka kapal tanker.

Nalikane Bango mau ngalamun, du­madakan keprungu swara tangis. Bango kasebut banjur tolah-toleh nggoleki arahe tangis iku. Dheweke banjur nyoba nggoleki ing sawalike watu gedhe lan uga ing gegrumbulan. Nalika nyedhaki grumbul, swara tangis iku tansaya cetha. Kanthi alon-alon, Bango nyedhaki grum­bul iku ….

“Oh, kowe ta Kanguru cilik. Ngapa kok nang kene? Dhewekan maneh, ana ngendi mbokmu?” panyapane Bango ka­ro mesem.

“Aku wedi, aku wedi,” panyaute Ka­nguru cilik kuwi karo isih mingseg-ming­seg.

“Wis menenga …! Ora sah wedi, saiki kowe ora dhewekan kok. Aku gumun, ko­we kok bisa tekan kene. Panggonanmu rak nang alas ta?”

“Iya Bu Bango. Aku tekan kene amar­ga Mbokku dioyak-oyak tukang mbebe­dhag.”

Pancen, nalika mboke diburu, Ka­nguru Cilik iku ana ing gendhongan we­tenge. Saking kewedene, mboke Kangu­ru Cilik banjur mlayu saparan-paran. Lan, nalika tumekane pesisir, tanpa di­mangerteni jebul anake ucul saka gen­dhongane.

“Bango, kowe gelem nggolekke Mbok­ku?” kandhane Kanguru Cilik.

“Piye, ya …. Satemene aku lagi luwe lan kekeselen. Wis telung dina iki aku ora bisa golek pangan. Kabeh iwak padha mati amarga kutahan lenga ireng iku.”

“Ya wis nak ngono,” wangsulane Ka­nguru Cilik katon sedhih.

Nyawang praene Kanguru Cilik kang nelangsa, Bango ora mentala. Kanthi we­teng luwe lan ati ikhlas, Bango mau banjur nyucuk Kanguru Cilik nggoleki mboke. Kanguru Cilik iku banjur digawa mabur nganggo cucuke.

Bango mau banjur nyoba nyisir sa­dawane pesisir. Nanging pranyata mboke Kanguru Cilik iku ora ketemu. Kamangka ambegane Bango wis mengkis-mengkis. Lan wetenge kang luwe pijer kluruk nja­luk diisi. Bareng sawetara wektu, Ka­nguru Cilik meruhi kaya-kaya blegere sim­boke.

“Alon-alon Bu Bango! Sajake sing nang ngisor kae mbokku,” pambengoke Kanguru Cilik.

“Ya ya …! Aku tak mudhun” wang­sulane Bango.

Bango kuwi banjur nylorot mudhun lan nyedhaki kewan kang dianggep sim­boke Kanguru Cilik iku. Nanging, bareng wis cedhak, pranyata kuwi Celeng kang lagi turu nglepus. Bejane wae, Celeng mau ora kaget lan nglilir. Upama dhe­weke nganti tangi, mesthi wae muring-muring.

“Huaaa … huaaa … huaaa …!” Ka­nguru Cilik mau banjur nangis maneh, amarga durung bisa nemokake simboke.

“Wis, wis, ora usah nangis! Digoleki nggon liya maneh, sapa ngerti ketemu.” Dieneng-enengi Bango, wekasane anak kanguru iku meneng.

“Bu Bango, aku ngelak,” pangucape Kanguru Cilik.

“Ya wis, nak ngono nggolek sumber dhisik,” wangsulane Bango.

Sawise muter-muter ing angkasa ra­da sawetara, pungkasane Bango mau nemokake sumber. Bango lan Kanguru Cilik iku banjur mudhun. Dheweke banjur ngombe banyu sumber samareme. Sa­wise marem, Bango banjur nerusake anggone nggoleki simboke.

“Kanguru Cilik, apa kae simbokmu?”

“Endi Bu Bango?”

“Kae lho! Sing nang ngisor wit!”

“Sajake ho oh Bu Bango. Yuk medhun yuk!” pangajake Ka­nguru Cilik.

Bango banjur mudhun ing sandhinge mboke Kanguru Cilik kang lagi ngeyup sangisore wit ringin gedhe. Kanguru Cilik iku banjur nyedhaki mboke. Kanthi trenyuh, mboke Kanguru Cilik banjur ngaras-arasi sirahe anake kang lucu iku.

“Matur nuwun banget ya Bu Bango. Yen ora ana kowe, mbuh piye nasibe anakku iki,” pangucape mboke Kanguru Cilik.

“Ya padha-padha. Awake dhewe ki rak ya kudu tulung-tinulung ta?”

“Ho oh, bener kandhamu Bu Bango. Saiki kowe njur arep nyang ngendi?”

“Ah embuh, ya. Aku bingung, arep bali nyang pesisir, kaha­nane kok kaya mangkana. Nek arep nang kene, aku ora duwe panggonan ngeyup.”

“Nek kowe nang nggonku piye? Nang nggonku ana iwak uga lho. Kowe bisa nyoba iwak banyu tawa. Ora kalah enak karo iwak laut, lho. He he he …. Bango, Kanguru, lan anake banjur padha ngguyu bebarengan.

Wekasane, Bango nyarujuki pangusule mboke Kanguru Cilik. Amarga gelem tetulung kanthi tuluse ati, saiki Bango ora bingung anggone golek iwak. Ing panggonane Kanguru jebul iwake uga enak lan gedhe-gedhe. (Cuthel)

Mula Bukane Manuk Emprit Rupane Ireng

Mula Bukane Manuk Emprit Rupane Ireng

Wacan Bocah | Posted by | October 24, 2014

Ing jagad raya iki Gusti Allah nyipta sakehe manuk. Gunggunge nganti ewon. Ana sing gedhe, sedhengan apadene cilik. Ana sing ...

Sapepake

Semut Kacip

Semut Kacip

Wacan Bocah | Posted by | October 13, 2014

Srengenge mlethek bareng karo kluruke pitik jago. Surya fajar nembe mencungul separo, sing separo maneh ndhelik ing wetane gunung. Tapi ...

Sapepake

Ngguguwa Pituture Wong Tuwa

Ngguguwa Pituture Wong Tuwa

Wacan Bocah | Posted by | September 16, 2014

Nuju sawijining dina ing mangsa rendheng, udan tansah ngareceh, banyu mili nganti ngelebi papan saenggon-enggon. Ing blumbang kemplung-ke

Sapepake

Abu Nawas lan Makutha saka Swarga

Abu Nawas lan Makutha saka Swarga

Wacan Bocah | Posted by | August 22, 2014

Kanggo ngerteni kahanan rakyate sing sanyatane, Sultan Harun Al Rasyid duwe niyat namur laku (nyamar). Kanthi pe­nganggo kaya dene kawula .

Sapepake

Page 1 of 1612345...10...Last »