Abu Nawas lan Makutha saka Swarga

Kanggo ngerteni kahanan rakyate sing sanyatane, Sultan Harun Al Rasyid duwe niyat namur laku (nyamar). Kanthi pe­nganggo kaya dene kawula lumrah di­tam­bah capil kanggo tutup mustakane, Sang Sultan njajah desa milang kori. Je­bul kabeh rakyate urip makmur, ora ku­rang sandhang pangan. Mung sing dadi penggalihe Sultan, panguripane para kawula kaya adoh saka agama sing sa­suwene iki dirintis para aulia. Langgar-langgar sepi, yen ana pengajian uga mung ditekani wong siji loro wae. Iki ce­tha nek kawruh agamane kurang. Kaya ing sawijining desa. Kebeneran pas Sultan rawuh, ana pengajian, lan ngepasi acara “tanya jawab” antarane warga lan kyaine.

“Sanjange nek tiyang sing mboten iman niku wonten kubur angsal pasiksan. Ning kula nate mbongkar kuburipun ti­yang kafir kok mboten enten tandha-tan­dhane kados klabang, ula, napa malih gadane malaikat Kyai?” ngono pitakone salah sijine warga. Sakala panggonan iku gemremeng swara guyune warga pe­ngajian. Sultan dhewe mung unjal am­began.

Rada suwe nembe keprungu wang­su­lane Kyai: “Saiki aku takon, bojo sam­peyan mesthine wis tau ngimpi ta? Ana sing ngimpi diuber kewan galak, me­medi, utawa ngimpi sing nyenengke. Nanging apa sampeyan tau weruh ke­wan galak utawa memedi sing lagi ngu­ber-uber bojo sampeyan mau?” kan­dhane Kyai kuwi semu takon.

Swasana dadi sepi. Kabeh meneng klakep.

“Nek alam impen bae kita ora bisa ngerteni, ora bisa meruhi, apa maneh alam kubur, alam sing gaib?” bacute Kyai kuwi.

Swasana saiki malik grembyang. Warga sing kurang kawruh agamane, ru­mangsa bener dhewe, saiki kabeh ora bisa mbantah. Kalodhangan iku digunak­ake Kyai mau kanggo ceramah luwih akeh maneh.

“Swarga iku diciptakake kanggo wong sing iman lan taat,” ngono bacute. “Nang kono disedhiyani widadari sing ayu ayu. Pekarangan kebak taman, woh-wohan lan kekembangan edipeni. Malah ana makutha (mahkota) sing endah ba­nget digawe saka emas inten. Ora bakal ana makutha iku nang donya iki sing bisa ngembari….”

Sultan sing melu mirengake cera­mahe ulama mau dadi penasaran. Nem­be nganggo makuthane kasultanan bae wong-wong wis padha asung pakurma­tan tanpa upama, mendahneya nek ngang­go makutha saka swarga, mang­kono batine Sultan.

Sakondure saka pengajian, ndadak tuwuh panggraitane Sultan Harun Al Ra­syid arep nguji Abu Nawas. Abdi siji iki pancen kondhang kalantipane. Saben-saben ana perkara sing ruwet dheweke mesthi bisa ngrampungake. Sapa ngerti pisan iki dheweke uga bisa menehi dalan kanggo nggayuh kekarepane nduweni ma­kutha saka swarga mau.

“He Abu, sajake wis wayahe anggon­ku nyekel panguwasa ing Baghdad iki bisa luwih moncer maneh. Sarate mung siji yaiku aku kudu bisa nduweni makutha sing asale saka swarga. Kaya biyasane aku saiki ngutus awakmu nggoleki ma­kutha swarga kuwi.”

Durung nganti dipikir bae kringete Abu Nawas wis byor metu kabeh. Dhe­weke wis yakin nek tugas iki mokal dia­yahi. Ning arep kepriye maneh. Sing je­nenge titahe raja, bisa ora bisa kudu sanggup nglakoni.

“Kanggo ngayahi tugas iki kowe tak paringi wektu seminggu. Nek entuk gawe wis mesthi kaya padhatan kowe bakal tak paringi bebungah. Ning nek ora, aja takon dosa. Uripmu bakal tak pungkasi dina iku uga.”

Ilang rasane otot bebayune Abu Nawas krungu dhawuh sing pungkasan iku. Wis pegaweyane mokal diwujudake uku­mane ora tanggung-tanggung maneh.

Pirang-pirang ndina Abu Nawas mung klular-klulur thok. Pikirane temlawung adoh. Nganti meh seminggu dheweke durung nemokake dalan kanggo minangkani kekarepane se­sembahane. Ning ndilalah esuke, sing wadon nyuguhi dhe­weke sarapan kanthi lawuh ayam panggang. Pas lagi mo­theng-motheng daging ayam mau tuwuh pamikire:

“Ayam iki tak potheng-potheng… umpama isih urip mesthi kelaran. Ning merga wis nang alam seje dadi ora krasa. Nek ngono…” Abu Nawas ujug-ujug mlumpat seneng.

Awane kanthi praen sing sumunar tanpa nggawa apa-apa dheweke marak sowan ngarsane Sultan Harun Al Rasyid.

Ing batin Kanjeng Sultan dhewe gumun kok Abu Nawas wani ngadhep kanthi ora nggawa apa-apa, apamaneh ma­kutha pesenane? Mula meneng-meneng algojo diwenehi isya­rat supaya siap-siap.

“Abu, kok sajak olehmu ayem, banjur endi makutha saka swarga sing tak karepake?” pitakone Sultan ora sabar.

Abu Nawas unjal napas landhung kaya patrape wong sing kalegan atine.

“Makaten Baginda. Swarga punika wontenipun ing alam akhirat. Mesthi kemawon makutha kala wau dipun paringaken kangge tiyang ingkang sampun tilar donya.”

“Terus karepmu…?” kanjeng Sultan sumela.

“Nggih amargi wontenipun ing alam akhirat mesthi ke­mawon ingkang kepengin kagungan kedah seda langkung ru­miyin Kanjeng,” sumaure Abu Nawas kalem.

Krungu ature Abu Nawas sing kaya ngono mau Bagindha Sultan legeg ora bisa mbantah maneh. Kabeh sing diucapake Abu Nawas bener. Mula senajan ora nggawa makutha sing di­impekake, Abu Nawas tetep diparingi bebungah sing murwat. **

 

Abu Nawas lan Makluk Ajaib

Abu Nawas lan Makluk Ajaib

Wacan Bocah | Posted by | August 15, 2014

Dina iku juragan roti lan martabak sing jenenge Wan Bahri lagi nandhang susah senajan dagangane laris, geneya? Amar­ga dheweke lagi ...

Sapepake

Abu Nawas lan Dhuwit Koin

Abu Nawas lan Dhuwit Koin

Wacan Bocah | Posted by | August 12, 2014

Sawijining dina, Baginda Harun Al Rasyid nganakake sayembara. Isi pengumuman sayembara mau yaiku sok sapaa kang bisa nikelake dhuwit koin ..

Sapepake

Tlaga Warna

Tlaga Warna

Anyar Katon, Wacan Bocah | Posted by | July 23, 2014

Mbiyen ana sawijining kerajaan  ing  Jawa Barat kang diperintah dening raja kang arif wicaksana. Negarane aman sentosa. Rakyate urip sejah

Sapepake

Manuk Gagak lan Manuk Merak

Manuk Gagak lan Manuk Merak

Wacan Bocah | Posted by | July 4, 2014

Jaman ndhisik kabeh manuk wernane putih. Sing mbedakake mung gedhene. Manuk Gagak durung ireng. Manuk Merak uga durung maneka warna ...

Sapepake

Page 1 of 1612345...10...Last »