Abu Nawas lan Makluk Ajaib

Dina iku juragan roti lan martabak sing jenenge Wan Bahri lagi nandhang susah senajan dagangane laris, geneya? Amar­ga dheweke lagi kejiret utang sing ora se­thithik saka lintah darat sing jenenge Kama Siyadi. Kawitan Wan Bahri arep matur baginda Harun Al Rasyid perkara iki, nanging emane baginda sultan lagi tetinjo nyang negara liya. Wan Bahri ban­jur arep nyang pengadilan saperlu lapur hakim, nanging emane Kama Siyadi isih sedulur karo pak hakim kuwi, dheweke kuwatir hakim ksb bakal mbela dulure dhewe. Pungkasane Wan Bahri dolan me­nyang panggonane Abu Nawas.

“Assalamualaikum……” kandhane Wan Bahri uluk salam.

“Walaikum salam…..” wangsulane Abu Nawas nalika nampa tekane Wan Bahri sinambi nyalami tangane.

“Wah kadingaren dolan mrene, ana perlu ya?”

“Iya Abu, ngene lho telung wulan kepungkur aku nyilih dhuwit telung puluh dinar marang Kama Siyadi kanggo ragad anakku sing lara,” curhate Wan Bahri sinambi kukur-kukur sirahe sing ora ga­tel “lha minggu wingi wis tak lunasi, na­nging emane….”

“Ana apa ta Bahri?”

“Sing dianggep lunas mung utangku, aku kudu mbayar anakane telung puluh persen saben wulane. Lha yen ora mba­yar, anakan mau bakal mundhak terus.”

Sinambi manthuk manthuk Abu Na­was banjur omong; “Wah kuwi nakal jenenge, ora oleh kuwi ana anakan ing njerone utang, kuwi mesthi akal-akalane Kama wae.”

“Lha terus piye Abu, arep matur ba­ginda Sultan nanging lagi tindak,” kan­dhane Wan Bahri bingung.

“Ya wis ngene wae, aku nduwe akal kanggo ngatasi  perkara iki,” kandhane Abu Nawas.

“Tulung sampeyan cepakna wae lim, kapas lan godhong garing sing akeh.”

“Ya ya Abu, yen ngono aku tak bali sik njupuk uba rampene.”

Nalika uba rampe sing dijaluk mau wis teka, Abu Nawas enggal mblonyohi awake nganggo lim. Sawise iku dheweke banjur gulung gulung ing tumpukan ka­pas lan godhong garing.

Saiki, jam wis nuduhake angka se­puluh esuk, Kama teka ing omahe Wan Bahri saperlu nagih anakan utange sing wis akeh.

“Wis isa mbayar ta dina iki? Tak sa­wang daganganmu mau esuk laris ngo­no,” pitakone Kama pethenthang-pethen­theng.

“Wadhuh den Kama, isih durung ana dhuwit aku, iki mau asil dagangan tak nggo mbayar sekolahe anakku lan cicilan omah.”

“Yen kowe durung bisa mbayar anakan utangmu nganti wulan ngarep, barang daganganmu kabeh bakal tak sita, lan kowe tak lapurna nyang pe­ngadilan,” ancame Kama karo nggebrak meja.

Nanging nalika Kama lagi ngetung-ngetung anakan utang kang kudu dibayar Wan Bahri, dumandakan keprungu su­wara “koakk koakk hrrrr………” saka mburi omah. Amarga kaget ana suwara aneh mau, Kama banjur takon;

“Suwara apa iku? Kok aneh kaya ma­nuk gagak kae.”

“Iku swarane makhluk ajaib” wang­sulane Wan Bahri.

“Ha makluk ajaib? Yen ngono tak sita wae,” kandhane Kama.

“Lho aja Kama… kuwi regane larang, 100 dinar! Karo maneh kuwi pesenane Sultan Harun Al Rasyid,” jlentrehe Wan Bahri.

“Ya wis ora papa, tak pek-e wae, idhep-idhep nglunasi anakane utangmu kuwi lo,” pandheseke Kama.

Amarga kegawa rasa pengin ndarbeni, Kama wis ora bisa dipenggak maneh, dheweke banjur marani swara mau.

Nalika ana mburi omah dheweke gumun ana wewujudan aneh sing wernane putih ing kandhang wedhus ingon-ingone Wan Bahri. Wewujudan mau terus muni “koakk hrrrr…..” swa­rane serak serak aneh. Lan nalika lawang kandhang dibukak dening Kama, makhluk mau ucul. “Lho…..lho makhluke endi kuwi?” pitakone Wan Bahri sajak bingung.

“Wadhuuuh sepurane Bahri, makhluk kuwi ucul lan mlayu banter banget nganti ora bisa tak cekel.”

“Wah piye iki? Mangka Baginda wis dhawuh yen makhluk aneh iki nganti ucul, mula sing nguculna bakal diukum abot.”

“Wah wah wah…. wis ngene wae Bahri, anakan utangmu tak anggep lunas nanging aja matur sultan yen makhluk mau ucul gara gara pokalku ya.”

“Wah piye ya? Aku isih wedi oleh ukuman saka baginda.”

“Tak tambahi dhuwit wis yen rumangsamu isih kurang,” kan­dhane Kama sinambi ngetokake dhuwit saka kanthonge.

“Ora usah den Kama, mengko perkara iki aku wae sing ngrampungna,” ujare Wan Bahri.

“Oh matur nuwun Wan Bahri, yen ngono dina iki perkara anakan utangmu tak anggep lunas.”

“Tenan ya? Ora ana urusan utang piutang maneh antarane kowe lan aku ya?!”

“Ya, tenan. Wis ngono wae aku tak bali amarga wis ora ana urusan karo kowe.”

Nalika Kama Siyadi ninggalake omahe Wan Bahri, Abu Nawas sing awake isih kebak kapas lan godhong garing banjur mara.

“Alhamdulillah Abu Nawas, anakan utangku wis lunas dina iki. Matur nuwun banget ya Abu atas pitulunganmu,” Abu Nawas mung mesem lega.

Minangka rasa panuwune, Wan Bahri banjur aweh voucher marang Abu Nawas sakulawargane tuku roti lan martabak gratis ing warunge suwene sewulan. **

Abu Nawas lan Dhuwit Koin

Abu Nawas lan Dhuwit Koin

Wacan Bocah | Posted by | August 12, 2014

Sawijining dina, Baginda Harun Al Rasyid nganakake sayembara. Isi pengumuman sayembara mau yaiku sok sapaa kang bisa nikelake dhuwit koin ..

Sapepake

Tlaga Warna

Tlaga Warna

Anyar Katon, Wacan Bocah | Posted by | July 23, 2014

Mbiyen ana sawijining kerajaan  ing  Jawa Barat kang diperintah dening raja kang arif wicaksana. Negarane aman sentosa. Rakyate urip sejah

Sapepake

Manuk Gagak lan Manuk Merak

Manuk Gagak lan Manuk Merak

Wacan Bocah | Posted by | July 4, 2014

Jaman ndhisik kabeh manuk wernane putih. Sing mbedakake mung gedhene. Manuk Gagak durung ireng. Manuk Merak uga durung maneka warna ...

Sapepake

Emprit Sajodho Ngrembug Pakdhe Tani

Emprit Sajodho Ngrembug Pakdhe Tani

Anyar Katon, Wacan Bocah | Posted by | June 19, 2014

Ing alas sacedhake sawah, ana manuk emprit sajodho nyusuh ing pange wit munggur. Nuju sawijining esuk, pa­dha dhidhis ing panasan ...

Sapepake

Page 1 of 1512345...10...Last »