Ndilati Piring
Diposting oleh : Administrator
Kategori: Alaming Lelembut - Dibaca: 209 kali

Griya Dhahar ‘Tan Kreteg’ ing pinggir dalan gedhe tumuju kutha kripik Purwokerto iku lagi rong sasi dibukak. Nanging anjrahing warta kang ngandhak­ake menawa masakan ing rumah makan kasebut uenak tenan wis sumebar ngambar arum tekan ngen­di-endi. Ora mokal menawa uwong padha lunga teka marani griya dhahar kasebut saperlu mbuk­tekake bener lan orane ka­bar kang sumebar mau. Malah, sawatara pawongan padha mojar yen uenake masakan ing rumah makan kasebut ora ana sing nan­dhingi.

Dening sing kagungan, rumah makan kasebut dijenengi Griya Dhahar ‘Uenak Tenan’.

Nanging, wong-wong luwih seneng nyebut Rumah Makan ‘Tan Kreteg’. Jalaran papane ing sa­wetan kreteg kira-kira rongatus meteran. Pancen strategis banget, pla­taran ngarep kanggo parkir tamu luma­yan amba. Sisih kiwa lan sisih mburi arupa pesawahan amba. Angin padesan tumiyup bebas. Ora mokal menawa Gri­ya Dhahar “Uenak Tenan” dadi jujugan uwong mburu kuliner. Ora mung mligi mburu wareging weteng, nanging uga mujudake papan kanggo sante, ngeng­gar-enggar ati.

“Ah  tenane? Lha nek mung mangut lele, grameh bakar madu, sate buntel, rica-rica rasane rak ya mung kaya ngana kae ta?” kandhane Pak Darminto, se­mune mancahi omongane Marsunu, anake.

“Uecaaa saestu, Pak, mangsakan ing mrika niku. Mboten ateges kula tumut promosi. Lha wong kula promosi nggih mboten angsal napa-napa kok. Bapak dereng nate nyobi ta,” Marsunu nan­dhes­ake ujare. “Pokoke ngeten, Pak. Jos gandhos!” Marsunu mojar maneh karo ngangkat jempol tangan tengene.

Kaya kurang yakin anggone promosi, Marsunu nerusake ujare, “Seminggu kepengker kula sakanca kantor sami nja­jan ing Rumah Makan Tan Kreteg, Pak. E, lha kok wau siyang bos kula kepengin. Lajeng ngajak kula dhahar siyang ing mrika,” entek golek kurang amek ang­gone Marsunu ngalem enake masakan ing rumah makan kasebut.

“Uh, Mas Sunu. Dibayar pira sampe­yan kok promosi gedhen-gedhenan?” Nining Sukanthi, adhine Marsunu. nim­brung. Padha Pak Darminto, semune ora percaya marang omongane Marsunu.

“Wis ra sah dhebat. Nek ora percaya, ayo dibuktekke,” saute Marsunu.

“Kados pundi, Pak? Menika wonten tan­tangan. Dipun ladosi?” pratelane Ni­ning Sukanthi karo nyawang Pak Dar­minto kang isih njingglengi koran edhisi Minggu.

Nining Sukanthi lan Marsunu pana menawa wong tuwane mono klebu jago dhahar. Paribasane, rumah makan ngen­di wae wis nate ditelukake. Wiwit resto­ran gedhe nganti warung makan prasaja nate diampiri. Satemah menawa mung diumuki nganggo tetembungan, ora ba­kal kengguh. Mung wae, ing wektu iki karana faktor yuswa, Pak Darminto wis nyuda hobine mbebedhag kuliner.

“Lha, entek- entekane lak aku ta sing ketiban dhenggung. Oke, suk Minggu ngarep kita buktekake,”  ngendikane Pak Darminto. Marsunu lan Nining Sukanthi surak bareng.

Seminggu sawise iku, dina Minggu esuk bubar………..

Berita Terkait

Samak Minggu Ini

img

img

Sumber Semangat

Urip ing donya iki gawe kesel, merga akeh wong kang pengin mamerake bab-bab kang satemene dheweke ora nduweni.

Klik

BUKA PALING DAWA

Rekor buka pasa paling dawa ing donya, ana ing Hanover, Jerman mentas iki. Dawane nggayuh 10.2 km. Gunggung mejane 10.200 meja, lan sing melu buka ana wong 42.100. Acara iki wis kaca-thet ing Guiness Book Record. Iki nuduhake yen wong kang nggilut agama Islam ing Jerman saya akeh wae. (d/ist)

Pethilan

Janji-janji reformasi diajab enggal dicepetake

Janji kang dilalekake

Jamane reformasi wis 20 taun

KKN durung ilang uga

Bulog mesthekake stok beras aman nganti riyaya

Bab mundhak orane rega aja takon lo ya